|
TRAFİK VE
ÇEVRE BİLGİSİ DERS NOTLARI
TRAFİK :
Yayaların, hayvanların ve araçların
karayolu üzerindeki hareketleridir.
KARAYOLU
: Trafik
için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlardır.
TAŞIT
YOLU :
Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan
kısmıdır.
TEK
YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun
yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için Kullanılan
karayoludur
İKİ
YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı
karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU : Bir
yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcıyla belirli bir şekilde diğer taşıt
yolundan meydana gelen karayoludur.
ANAYOL : Ana
trafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin, bu yolu geçerken veya bu
yola girerken, ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği işaretlenmiş belirlenmiş kara
yoludur.
TALİ
YOL : Genel olarak üzerindeki trafik
yoğunluğu bakımından, bağlandığı yoldan daha az dönemde olan
yoktur.
BAĞLANTI
YOLU: Bir kavşak yakınında karayolu
taşıt yollarının birbirine bağlanmasını sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve
tek yönlü trafiğe ayrılmış karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA YOLU
(OTOYOL): Özellikle transit
trafiğe tahsis edilen , belirli yer ve şartlar dışında giriş ve çıkışın
yasaklandığı, yaya hayvan ve motorsuz araçların giremediği, ancak izin verilen
motorlu araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrole tabi tutulduğu
karayoludur.
GEÇİŞ YOLU : Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan
yolun, karayolu üzerinde bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT : Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan
geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT:
Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu üstten geçmesini sağlayan
yapıdır.
KAVŞAK
: İki veya daha fazla karayolunun
kesişmesi veya birleşmesiyle oluşan ortak
alandır.
BANKET
: Yaya yolu ayrılmamış
karayolunda, taşıtyolu kenarıyla şev başı veya hendek iç üst kenarı arasında
kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların kullanacağı zorunlu hallerde de
araçların faydalanabileceği kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN) GEÇİDİ
:
Karayolu ile demir yolunun aynı seviyede kesiştiği bariyerli veya
bariyersiz geçitlerdir.
DURMA : Her türlü trafik
zorunlulukları (kırmızı ışık, yetkilinin dur işareti, yol kapanması gibi)
nedeniyle aracın durdurulmasıdır.
DURAKLAMA : Trafik zorunlulukları dışında
araçların, insan indirme ve bindirmek, eşya yüklemek, boşaltmak veya beklemek
amacıyla kısa bir süre için durdurulmasıdır.
ARAÇ : Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile
iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.
AZAMİ
AĞIRLIK
:
Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami yükle birlikte
ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI : Araçlarda
aynı dingile bağlı tekerleklerden karayolu yapısına aktarılan
ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI : Yayaların ve
araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara göre yolu kullanmak
sırasındaki öncelik hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ : Görev sırasında, belirli araç
sürücülerinin can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik
kısıtlama veya yasaklarına bağlı olmamalarıdır.
KAMYON : İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3500 kg dan fazla olan ve
yük taşımak için mal edilmiş motorlu taşıttır.
OTOMOBİL
: Yapısı itibari ile sürücüden başka en
çok yedi oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu
taşıttır.
TAŞIMA SINIRI KAPASİTESİ: Bir
aracın güvenle taşıyabileceği en çok yük ağırlığı veya yolcu
sayısıdır.
TEHLİKELİ EĞİM : Araçların emniyetle seyrine devam için vites
küçültmeyi gerektiren uzunluk veya açıdaki yol
eğimidir.
TRAFİKTEN MEN : Trafik
zabıtasınca, bu Kanunda belirtilen hallerde araçla ilgili belgelerin alınması ve
aracın belirli bir yere çekilerek trafikten alıkonulmasıdır.
|
|
